In Nederland wonen 60.000 Bosniërs die de genocide in Srebrenica overleefden. Toch horen we, als het over die zwarte bladzijde gaat, vaak alleen de verhalen van Nederlandse soldaten. Dertig jaar na dato willen docent en onderzoeker Alma Mustafić en journalist Marjolein Koster daar verandering in brengen. In De elf stemmen van Srebrenica hoor je elke aflevering een verhaal van een overlevende. Mustafić en Koster geven context. Het zijn afschuwelijke verhalen, maar door de deskundigheid van de makers wil je toch blijven luisteren.
Dertig jaar geleden werd Srebrenica onder de voet gelopen door het Bosnisch-Servische leger. In vijf dagen tijd werden meer dan 8.000 mensen vermoord en duizenden gedeporteerd. Veel gevluchte Bosniërs vonden hun thuis in Nederland. De afgelopen jaren lag de focus vooral op de Nederlandse blauwhelmen die aanwezig waren bij de val van Srebrenica. Maar wie zijn de Bosnische Nederlanders die deze geschiedenis met zich meedragen?
In De 11 stemmen van Srebrenica gaan journalist en Balkanexpert Marjolein Koster en genocide-deskundige en Srebrenica-overlevende Alma Mustafić op zoek naar hun verhalen. Hoe leef je verder met een oorlogsverleden in een maatschappij die jouw geschiedenis niet kent of begrijpt? En wat kunnen wij leren als we écht naar hen luisteren?
Een productie van Marjolein Koster, Alma Mustafić en OVT (VPRO) voor NPO Radio 1. Mede mogelijk gemaakt o.a. door het Mondriaan Fonds en de gemeente Utrecht.
Zoran wordt in 1994 geboren in Prijedor, tijdens de oorlog dus. Maar daar krijgt hij weinig van mee. Een aantal jaar later besluiten zijn ouders alsnog naar Nederland te gaan, vanwege de gevolgen van de oorlog die nog altijd voelbaar waren. Elke zomer gaan ze terug naar Bosnië en al op jonge leeftijd begint Zoran vragen te stellen. Wat is er gebeurd met het multi-etnische Joegoslavië waar iedereen samen leefde? Hoe kan het dat hij opgroeide met bijna alleen Serven om zich heen? Op het internet vindt hij andere antwoorden dan wanneer hij met zijn familie hierover praat. In zijn derde jaar van de opleiding journalistiek, gaat hij op reportagereis naar Prijedor. Zoran wil weten: waarom zwijgt deze stad over de oorlogsmisdaden en de genocide? Ontkenning en verheerlijking zijn de laatste fasen in het genocideproces en dat is ook 30 jaar na Srebrenica nog niet voorbij. In zijn werk als journalist gaat Zoran voorbij de heersende narratieven en waarschuwt hij voor het zwart-wit denken waar we ook in Nederland in vervallen. Want als we elkaar niet meer als mens zien, zullen er genocides blijven plaatsvinden.
